Ex-Vaxx verhalen

EX-VAXX VERHAAL #9 “IK KON ALLEEN MAAR HUILEN”

Bij het beginnen van het eerste woord te typen springen de tranen al in mijn ogen, dit zal nooit meer overgaan en blijft een traumatische ervaring voor mij en mijn man. In het begin zweef je op een roze wolk je eerste kindje, eerste paar dagen thuis en de kraamhulp die zo lief is. Ze behandelen mijn dochtertje zo goed en zacht. Je wilt er natuurlijk ALLES aan doen om haar gezond te houden en te beschermen tegen akelige ziektes en tegen de buitenwereld, je wilt doen wat goed is.. Als dan zo’n brief op de deurmat valt na een paar weken van het rivm neem je die dan heel serieus want je gaat ervanuit dat je kindje beschermd wordt. De overheid wil jouw kindjes, onze kindjes beschermen tegen gevaarlijke ziektes dus de twijfel is er niet, je aarzelt niet.

De eerste keer dat ze haar prikjes had gekregen huilde ze die dag de hele dag, ik dacht wat is er aan de hand (voorheen een zoet kind die niet eens huilde als ze moest eten of een plasluier had) ontroostbaar en op een hele gekke toon was dit, ik dacht dit zal er wel bij horen. Die nacht flinke koorts en opgezwolle beentjes dit ging na 2 dagen alweer beter en we gingen weer verder met de orde van de dag.

Paar weekjes later haar tweede prikjes, haar oor werd dik en rood, haar hele gezicht werd rood en ze kreeg rare pukkels over haar hele lichaam. Als ze middagdutjes deed werd ze angstig wakker alsof haar wat werd aangedaan ik moest haar dan ook heel snel oppakken, het leek wel een paniekaanval ze was die dagen erna zo ontroostbaar en op een hele akelige manier huilen (hersenhuilen) dit leek wel op een allergische reactie.

Ik de spoedpost gebeld want ze had ook koorts, kreeg ik te horen dat dit erbij hoorde en ik haar maar een paracetamol moest geven en dat ik volgende dag maar een afspraak moet maken bij mijn eigen huisarts (really?). Ik moet wel mijn kind vaccineren maar als zij vervelend reageert op de enting mag ik het lekker uitzoeken?😖

Na een paar dagen ging het alweer beter en was ze weer de oude, lachen brabbelen, ze was erg wijs, wist al heel vroeg welke dieren welk geluid maakte, ze zong liedjes mee, al met al een vrolijke pientere baby. Dit veranderde weliswaar, de ellende begon na de BMR vaccinatie… ze werd onhandelbaar, ging met haar hoofd tegen de muur bonken, raakte met alles gefrustreerd en ze kon ineens niet meer goed praten. Het lopen ging achteruit, het leek wel alsof er gewoon een paar maanden misschien wel een jaar terug is gespoeld van haar leventje. Ze kreeg donkere kringen rond haar ogen en was angstig geworden ( lees zeer angstig ) kreeg ineens paniekaanvallen en heel veel problemen met haar darmen. Ik herkende mijn kindje niet meer, onze band verslechterde ik vervreemde mezelf van haar en zij van mij…

Toen mijn dochtertje 3 werd moest ze haar laatste vaccinatie halen op het consultatiebureau, ik weet niet waarom ik niet was gegaan maar iets zei me om het uit te stellen. Ik was pas bevallen van mijn tweede kindje en wilde even niet aan inentingen denken. Omdat ze zo onhandelbaar was dacht ik, dit wordt een heel gevecht, totdat ik me INEENS ging verdiepen.

Er kwam een verpleegkundige langs voor het hielprikje van mijn zoontje en die vroeg al meteen of ik mijn zoontje ga inenten. Ik zei uhm, ja denk het wel, ze zei nou ik heb mijn kinderen deels laten inenten en ze zijn kerngezond. Mijn oudste is eigenlijk pas na 1 jaar ingeënt dan zijn ze namelijk wat sterker. Nou dat was mijn eye-opener ik wist geeneens dat er een keuze was of dat je dat zelf mocht bepalen! Uiteindelijk documentaires gekeken van o.a. Hans Moolenburgh en het boek van Door Frankema gekocht. Ik was helemaal om, mijn dochter krijgt haar laatste prikje niet meer op het consultatiebureau en ik laat mijn zoontje niet vaccineren! Ik heb verder mijn research gedaan en aan de ene kant werd ik steeds zelfverzekerder en blij met mijn keuze, maar aan de andere kant voelde ik me enorm schuldig tegenover mijn dochter die ik wel heb laten inenten😓 .

Ze werd 4 en ging naar school, een enorme achterstand had ze ze kwam niet goed mee. In groep 2 kwamen ze erachter dat ze een leerachterstand had en een IQ van 74, ze heeft TOSS en een lichte vorm van autisme. Ze kreeg al die stempels en is toen naar een SBO school gegaan. Ondertussen naar de homeopaat gegaan om te ontstoren, ik heb bij de homeopaat met tranen in me ogen gezeten, ik kon alleen maar huilen ik voelde me zo ontzettend schuldig tegenover mijn dochter.

Nu sinds een anderhalf jaar zijn we bezig met het ontstoren (nu even een pauze) gaat echt super goed! Ze straalt weer en komt goed mee in de klas. Ze is weer terug onze vrolijke, pientere en gezonde meid! Er komt geen spuit meer in bij haar en mijn zoontje is vaccin vrij❤️

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail